Hoe staat het met de groene transitie in Nederland? Duurzaam = te duur?

Zoom

Bananenonderbroek

Deze onderbroek is gemaakt van bananenvezels!

In de weken dat 'De Groene Transitie' op tv is, scannen we de media nog meer dan gewoonlijk op 'groene' berichten. Wat valt er te zeggen over de transitie in Nederland, het land waar Shell koning is en Gasunie koningin?

Paul Schnabel bevestigde het cliché onlangs weer eens in het NOS Journaal: omdat wij over aardgas beschikken (in elk geval tot het jaar 2030) zijn we in Nederland wellicht wat luier met onze energie-omschakeling dan andere landen. Daarom liggen Duitsland en Denemarken ver op ons voor. We staan op een 17e plaats in Europa wat vergroening betreft en we lijken niet te beseffen dat de creatie van 300.00 nieuwe arbeidsplaatsen door de energie-revolutie (zoals in Duitsland gebeurde) ook hier te lande de stijgende werkloosheid zou kunnen afremmen.

Maar dit is het land waarin Shell laat optekenen dat 'de transitie eerder een marathon zal zijn dan een sprint'. En vervolgens wordt de extractie van olie en aardgas geïntensiveerd ten koste van het doorontwikkelen van zonne-energie. Coby van der Linde voegt er nog aan toe dat de importafhankelijke EU weliswaar ver is in bewustwording, maar bij iedere crisis niet alert blijkt te reageren. Zie Griekenland. Dat wekt vertrouwen voor de komende energiecrisis.

Gelukkig komt er het een en ander in beweging: tegenover (op het internationaal-geopolitieke vlak) een toenemend wantrouwen naar potentiële kernmacht Iran, en de herhaaldelijke vaststelling dat China en Rusland Iran niet zullen dwarsbomen in de Veiligheidsraad (zie de oliecrisis in de Energy Risk uitzending) staan interessante nationale en lokale ontwikkelingen.

Zo is er het Deltaplan Nieuwe Energie, dat beoogt de Nederlandse energiepolitiek als het ware ‘boven de partijen’ te regelen. Want in Nederland 'wordt de urgentie van het energieprobleem onderschat'. CDA, D66, PvdA, Groenlinks, CU en SGP ondertekenden; VVD niet. Bij de presentatie van Energy Risk verklaarde Diederik Samsom in datzelfde kader kernenergie niet langer ‘taboe’ voor onze energiemix. Het is te hopen dat energie, milieu en klimaat een stevig onderdeel worden van de verkiezingsstrijd.

Die is al stevig ingezet met de recente uitlatingen van Minister van der Hoeven: de CDA bewindsvrouwe draaide onlangs via de Volkskrant haar eigen subsidiebeleid terug (de sector is inmiddels gewend aan dergelijke 'zwabbers') en lijkt te suggereren dat uitgaven in het kader van duurzaamheid te duur zijn in de nabije toekomst. De 'culture war' tussen links en rechts lijkt ook op het vlak van energie nu goed te zijn begonnen. 

En dat allemaal in de week waarin volgens een collega de International Herald Tribune meldde dat China van alle landen nu inmiddels de meeste energie aan het gebruiken is. We leven in interessante tijden.