Publicaties

In Amerika, het land waar zelfs de armste sloeber nog aan een creditcard kan komen en vrijwel alles - van coffee-to-go tot auto's en studies -op krediet gekocht wordt, is het hebben van schuld heel normaal. Ook de overheid kijkt niet op een dollar meer of minder en geeft dagelijks aanzienlijk meer geld uit dan er binnenkomt. Op 11 september 2007 passeerde de Amerikaanse staatsschuld de historische grens van 9 biljoen dollar. Hoe is het mogelijk dat de houder van dé wereldmunt zich steeds dieper in de schulden steekt?

Aan het einde van ‘De dag dat de dollar valt…’ is de dollar inderdaad gevallen en kunnen we de taxi alleen nog met pakjes sigaretten betalen. Maar zijn er ook andere scenario’s denkbaar voor het leven na de dollar?

Wim Boonstra, hoofd Economisch Onderzoek Rabobank Nederland, denkt van wel. In februari 2005 schreef hij het artikel ‘Leven na de dollarstandaard’. Tegenlicht vroeg hem hoe dat leven er uit zal zien.

Hoe realistisch is het dollar-doemscenario? De VPRO stak zijn licht op bij financieel-economische experts. 'Op monetair gebied is het nu best goed geregeld.'

Een primeur in Tegenlicht: voor het eerst heeft een Nederlandse vrouw toestemming om te filmen in Saoedi-Arabië. Programmamaker Bregtje van der Haak gaat (gesluierd) op reis en onderzoekt in een persoonlijke road movie hoe werkende vrouwen in Saoedi-Arabië de grenzen van het mogelijke opzoeken.

Researcher/journaliste Jacqueline de Gier kan maar geen genoeg krijgen van Saudi-Arabië. Dit ondanks de inconsequenties, tegenstrijdigheden en duizenden prinsessen. Tijdens het filmen voor Tegenlicht noteerde zij voor de VPRO Gids haar indrukken.

Dit verslag werd eerder gepubliceerd in VPRO Gids no. 45

“Het stereotype beeld van Arabische vrouwen is dat ze onderdrukt en geslagen worden, analfabeet zijn en thuiszitten. De Islam zou vrouwen belemmeren modern te zijn. Maar als je er nu eens van uit gaat dat modern zijn betekent: je eigen geld kunnen verdienen - hoe ziet dat er dan uit in de Arabische wereld?”

Een primeur in Tegenlicht: voor het eerst heeft een Nederlandse vrouw toestemming om te filmen in Saoedi-Arabië. Programmamaker Bregtje van der Haak gaat (gesluierd) op reis en onderzoekt in een persoonlijke road movie hoe werkende vrouwen in Saoedi-Arabië de grenzen van het mogelijke opzoeken.

How to combine modernity and fundamentalist Islam. "Saudi Solutions" is a unique and revealing documentary about the lifestyles and attitudes of ambitious career women
in conservative Saudi Arabia -- the only country in the Arab world where women are obliged to cover themselves inabayas and aren't allowed to drive cars.

Toen Zeinab Abotalib medicijnen ging studeren, behoorde ze tot de eerste lichting vrouwelijke geneeskundestudentes. Na haar afstuderen zette ze in het universiteitsziekenhuis twee afdelingen op: een kinderzorgafdeling en een IVF-kliniek. Inmiddels is Zeinab met haar zevenenveertig jaar de meest hooggeplaatste vrouwelijke gynaecologe van Saoedi-Arabië.

Samah Sahawn is een van de gezichten van de Saoedische tv-zender Il Ikhbarija. De 25-jarige presentatrice van nieuws- en medische programma’s studeerde politieke wetenschappen in Jordanie.

Op 6 november 1990 stapte Fawzia Al Bakr in een auto en reed dwars door Riyad. Het glorieuze moment duurde ongeveer vijftien minuten, daarna werd ze opgepakt door de politie en verloor ze voor twee jaar haar baan. Tegenwoordig is de schrijfster, columniste en universitair docent weer gewoon aan het werk, maar ze blijft strijdbaar.

Madeha Al Ajroush reisde als kind de wereld rond. Samen met haar man verhuisde ze in de jaren zeventig naar de Verenigde Staten, waar ze psychologie studeerde. Terug in Saoedi-Arabië bleek het lastig werk te vinden in haar vakgebied - ze ging aan de slag voor Unicef en werd professioneel fotografe. In de jaren negentig trok ze nog eens naar Amerika, waar ze afstudeerde als psychotherapeut. In Saoedi-Arabië heeft ze nu een eigen psychotherapiepraktijk, en sinds kort ook een eigen fotostudio.

'Vrouwen zijn de gelijken van mannen. Of zoals de profeet zei: Goede mannen eren vrouwen en alleen slechte mannen beledigen hen.' (Mohammed VI, Koning van Marokko)

Op 23 juli 1999 besteeg kroonprins Mohammed Ben Al-Hassan de Marokkaanse troon. Hij begon aan een project dat van Marokko een moderne constitutionele monarchie op goede voet met Europa moest maken. Zijn belangrijkste wapenfeit tot nu toe: het drastisch wijzigen in 2004 van de Mudawana, de familiewet. Een grote stap op weg naar gelijke vrouwenrechten – tenminste, op papier.
Wat hield de door velen als revolutionair aangemerkte hervorming van de Mudawana precies in? En wat is, ruim een jaar later, het resultaat?

In Tegenlicht de reconstructie van een moordaanslag die leidde tot een revolutie, tegen de achtergrond van een fataal en internationaal machtsspel, waarbij grootmachten als de VS, Frankrijk, Syrië, Israel en de VN ieder hun eigen rol spelen.

De Libanese politieke situatie van vandaag is niet te begrijpen zonder een blik op de religieuze scheidslijnen die het land bepalen. De Libanese bevolking is ongekend gefragmenteerd: het land kent zeventien erkende islamitische en christelijke stromingen, van Druzen en Alawiten tot Syrisch katholieken en Armeens orthodoxen. De balans tussen deze bevolkingsgroepen is altijd bepalend geweest voor de Libanese politiek.

“Er is aannemelijk bewijs om te geloven dat de beslissing om oud-premier Rafik Hariri te vermoorden niet zonder de goedkeuring van hooggeplaatste Syrische veiligheidsofficieren genomen kan zijn, en zonder de medewerking van hun wederhelften in de Libanese veiligheidsdiensten, niet verder georganiseerd.” (Rapport Verenigde Naties, 21 oktober 2005)

Als we Amerikaanse neoconservatieven zoals William Kristol moeten geloven, hebben de omwentelingen in Libanon alles te maken met het grote Amerikaanse democratiseringsproject in Irak.