Waar een val van de wereldmunt lang een gedachten-experiment was, brengt de torenhoge Amerikaanse staatsschuld en een onvoorspelbaar regime dat scenario opeens dichtbij. Zijn de dagen van wereldmunt dollar geteld?
Decennialang heeft de fossiele industrie de aandacht gevestigd op wat wij met plastic doen nadat we het hebben gebruikt. Zo blijven twee veel simpelere vragen opvallend lang buiten beeld: wie maakt al dat plastic en waarom wordt er steeds meer van geproduceerd?
Het idee is zo vertrouwd dat we het bijna als natuurwet zijn gaan zien: op de lange termijn blijven beurskoersen altijd stijgen. Maar waar is dat idee eigenlijk op gebaseerd? En wat als die vlieger straks niet meer op blijkt te gaan?
Prik samen met onze makers door de waan van de dag en zie wat er schuilgaat achter de ontwikkelingen van vandaag en mis geen enkel verhaal over tech, wetenschap, economie en macht.
Om de nieuwsbrief te ontvangen doe je het volgende:
1:35Yuan de nieuwe wereldmunt?
1:51Wereldeconomie vereist geen hyperglobalisatie
1:58Politiek in de VS haalt inspiratie uit de worstelring
1:30Hoe lokale handel vrijhandel in de weg kan staan
1:43Amerika verliest dominante positie
1:38De overheid moet transparanter zijn over wetgeving
1:43Ook jij hebt iets te verbergen
1:38Het risico van de doller als wereldmunt
1:27Verdeeldheid: de voedingsbodem van fascisme
1:30Plastic aangetroffen in het hele menselijk lichaam
1:16Aandeelhouders verpesten bedrijven
1:26Het onvermijdelijke effect van technofeodalisme
Waarom geweld, technologie en controle die, vaak door Westerse landen, eerst ver weg worden beproefd, na verloop van tijd terugkomen op eigen bodem.
In klimaatrampen, oorlogen, pandemieën en de razendsnelle ontwikkeling van kunstmatige
intelligentie ziet de eindtijdfascist niet enkel bedreigingen, maar juist ook welkome, heilige
tekenen van hun overtuiging dat de apocalyps nadert, en voor de urgentie hun in-groep te
verzamelen. Deze bizarre alliantie tussen fascisme, geloof en technologie duiden Astra Taylor en Naomi Klein als eindtijdfascisme.
De rol van zorg wordt vaak achterwege gelaten in economische theorieën en maatschappelijk beleid. Volgens de Deense auteur Emma Holten zit daar een enorme blinde vlek.
Nog nooit werd er zoveel geprotesteerd als in het voorbije decennium, maar er veranderde niets. Politicoloog Anton Jäger bedacht er een woord voor: hyperpolitiek. Een tijdperk waarin zowel links als rechts met een kater kampt.
