Publicaties

Verscheurde ouderenzorg. Dat is het beeld dat achterblijft na het zien van deze documentaire. Ik zie een verpleeghuisdirecteur die wordt verscheurd. Hij wil zijn collega-directeuren niet afvallen. Maar binnen zijn koepelorganisatie was hij wel één van de weinigen onder zijn collega’s die tegen de bezuinigingsafspraak met de staatssecretaris stemde.

Tegenlicht vroeg aan Bas Vogel (Algemene Vereniging Verpleegkundigen en Verzorgenden/AVVV) en aan Trudy Schreuder Goedheijt (Expertisecentrum Informele Zorg/EIZ) te kijken naar de plannen van verpleeghuis Weidesteyn om mantelzorgers en vrijwilligers structureel in te zetten bij de zorg voor de bewoners van het verpleeghuis.

Libië is sinds een jaar hard op weg salonfähig te worden en lijkt niet meer in het rijtje van schurkenstaten thuis te horen. Dat bleek toen in maart 2004 Tony Blair plotseling de Libische leider Khadafi bezocht.

Tegenlicht laat met Bagdad Reality TV vooral zien hoe de Irakese televisie manmoedig zijn best doet aan te tonen dat het leven weer zijn normale gang heeft genomen.

Niet alleen in Irak neemt satelliet televisie een grote vlucht, ook wereldwijd wordt er steeds meer gekeken naar internationale zenders. CNN, BBC World, Al Jazeera, allemaal zien ze hun kijkcijfers sterk stijgen, vooral naar aanleiding van grote internationale nieuwsgebeurtenissen als 11 september en de oorlog in Irak.

Irakese programmamakers praten ten huize van Midden-Oostencorrespondent Mustafa Oukbih in Jordanië over het televisie-aanbod in hun land post-Saddam. Buitengewoon populair is Terrorism in the hands of justice.

door Kees Sluys

Iran doet er alles aan mee te tellen als nucleaire mogendheid. De laatste vergadering van het Internationale Atoomagentschap in Wenen besloot echter anders. Welke krachten spelen op het moment dat Iran niet mag toetreden tot The Nuclear Club? In deze Tegenlicht uitzending een poging tot een antwoord.

Volgens het NPT (Nuclear Non-Proliferation Treaty), een internationaal verdrag dat de verspreiding van atoomwapens inperkt, is het bezit van nucleaire wapens voorbehouden aan de Verenigde Staten, Groot Brittanië, Frankrijk, Rusland en China. Intussen is er in het illegale circuit een bloeiende handel in nucleaire kennis en technologie ontstaan. Is het NPT wel effectief?

Programmamaker Wen-jie Qin, afkomstig uit China, won een half jaar geleden de Tegenlicht prijsvraag voor nieuw talent. Ze won de prijs met een uniek voorstel: een documentaire maken over het Nederlandse inburgeringsprogramma, waaraan ze als nieuwkomer zélf deelneemt.

Op het Regionaal Opleidingencentrum in Amsterdam volgde Qin een jaar lang de verplichte inburgeringscursus. In haar documentaire ‘Houden van Holland’ laat Qin zien hoe het is om als immigrant naar Nederland te komen en de inburgeringscursus te volgen. Met de camera legt zij haar ervaringen en die van drie klasgenoten vast.

'Tot elkaar veroordeeld' speelt zich af in extra beveiligde gevangenissen in Israël, die speciaal belast zijn met de bewaking van militante Palestijnen. De makers kregen voor het eerst en exclusief toegang tot Israël's zwaarbewaakte staatsgevangenissen. Alle spanningen die het Midden-Oosten conflict kenmerken komen in de film aan bod, maar dan extra uitvergroot door het strenge gevangenisregime. Het Midden-Oostenconflict in een notedop.

Tegenlicht volgt de woningcorporatie SSW (Stichting Sociaal Wonen), initiatiefnemer van het “Masterplan Boschveld”, in haar keuzen en afwegingen, de eigen geschiedenis van verzelfstandiging en fusie, de invloed van het grootschalige marktdenken op haar maatschappelijke kerntaak, en de dilemma’s van sloop en sociale ontwrichting.

Er waait een nieuwe wind door woningbouwland. Volgens de overheid is de leefbaarheid in veel naoorlogse woonwijken zo hard achteruit gegaan dat zij als de zieke patiënten van de Nederlandse woningmarkt moeten worden gezien. Als geneesmiddel heeft de minister van VROM, Sybilla Dekker, twee jaar geleden een aantal maatregelen doorgevoerd. Eén van deze maatregelen is dat 56 naoorlogse woonwijken zijn geselecteerd om te worden geherstructureerd, een ambtelijke term voor slopen en weer opbouwen.

‘Planner’s blight’ (‘plannersziekte’) is een term die binnen de woningbouw gebruikt wordt wanneer een wijk in verval raakt doordat er onduidelijkheid bestaat over de bestemming van de wijk of wanneer de wijk op een slooplijst staat. Volgens André Thomsen, hoogleraar woningverbetering en woningbeheer verbonden aan de Technische Universiteit Delft, neemt die ‘ziekte’ binnen de woningbouw in Nederland hand over hand toe. De overheid en woningbouwcorporaties creëren meer problemen dan oplossingen. Thomsen beticht de marktpartijen van onkunde en wanbeleid. Waarom hebben we in Nederland zo’n last van planner’s blight?

Moeten de handel in en het gebruik van alle verdovende middelen vrijgegeven worden? Toonaangevende juristen zullen zich over deze kwestie buigen.

Stel we legaliseren drugs, dan halen we straks onze ‘uppers’ en ‘downers’ bij de dichtstbijzijnde smartshop en geven we onze kinderen niet alleen seksuele maar ook drugvoorlichting. Volgens Peter Cohen, directeur van het onderzoekscentrum voor drugs van de Universiteit van Amsterdam (CEDRA), is het legaliseren van genotsmiddelen als drank en drugs een vorm van emancipatie van de burger, vergelijkbaar met het legaliseren van abortus en de seksuele revolutie. Ben van de Wetering, psychiater verbonden aan het Boumanhuis (een instelling voor geestelijke gezondheidszorg) is daar niet voor. “De prijs die je daarvoor als samenleving betaalt is de ellende van de groep mensen die afglijdt in verslaving”.

Het Nederlandse drugsbeleid is geen onderwerp dat de harten sneller doet kloppen. De discussie over legalisering (van alle drugs) is vaak gevoerd, maar zonder wezenlijk resultaat. Toch ziet iedereen dat het huidige drugsbeleid niet werkt. De rechtelijke macht kan de vele drugszaken niet aan. Het aantal verslaafden blijft gelijk en de drugsgerelateerde criminaliteit stijgt. “Het medicijn (strafrechtelijke vervolging) is erger dan het kwaad” zegt Hans Simonse, programmamaker bij Tegenlicht: “Je schiet met een kanon op een mug”. Tijd om de oude discussie nieuw leven in te blazen.

Nolbert Utaziruband (30 jaar) was voor de genocide leraar in Rugunga. Eind 1994 wordt hij verdacht van de moord op Raphael Uwimana, Richard Murekezi, Gahima, Nduhura en de familie Mutagasi. In het rapport van de onderzoekscommissie CLADHO gepubliceerd op 10 december 1994 zijn honderden van dergelijke getuigenissen opgetekend. Een lange lijst van mannen, vrouwen en kinderen die verdacht worden van doodslag of medeplichtigheid. Er zouden ruim 100.000 Hutu’s hebben meegewerkt aan de genocide. Hoe gaat een land om 100.000 daders?