Zoekresultaten

Mirjam Blaak is van oorsprong Nederlandse. Sinds 2003 bezit zij de Ugandese nationaliteit en is zij gevolmachtigd minister van Uganda. In deze functie vertegenwoordigt zij haar land in de Benelux.

Een epiloog van documentairemakers over halve waarheden.

Geregeld halen uitspraken als - we kunnen de kustwering niet eeuwig blijven verhogen - het nieuws. Dat wekt de indruk dat een overstroming onvermijdelijk is. Wat is de kans dat de randstad één groot zwembad wordt en hoe groot is onze overlevingskans als dat gebeurt?

“Nederland heeft behoefte aan een nieuwe Jac. P. Thijsse,” geeft Adriaan Geuze aan in ‘New Orleans in de polder’. Jacobus Pieter Thijsse is een begrip voor natuurminnend Nederland. Ondermeer bekend van de Verkade-albums en Natuurmonumenten. Maar wie was Jac. P. Thijsse eigenlijk?

Temidden van de Randstad ligt het ‘Groene Hart’, althans wat er nog van over is. Terwijl de overheid ongeveer dertig jaar geleden besloot het Groene Hart dé groenvoorziening te maken van het economische hart van Nederland, lijkt verstedelijking van deze regio nu de voorkeur te hebben. Hoe is het Groene Hart ontstaan, hoe heeft het zich ontwikkeld, wie bepalen het beleid en hoe ziet de toekomst eruit?

'Vincent van Gogh begreep helemaal niets van het Nederlandse landschap. Hij was kleurenblind natuurlijk en daardoor heeft hij niet gezien wat dat speciale licht met het landschap doet: nergens is zo'n groot deel van het spectrum te zien' zegt Geuze tijdens een lezing op de tweede internationale architectuurbiënnale in Rotterdam. Adriaan Geuze (Dordrecht 1960) is een bijzonder veelzijdige landschapsarchitect met wereldwijd prestigieuze parken en wijken op zijn naam. Na zijn opleiding tot Architect aan de Universiteit van Wageningen richtte hij samen met collega Paul van Beek in 1987 West 8 op.

Nadat in 2000 in Nederland prostitutie werd gelegaliseerd, zette de gemeente Nieuwegein het bordeel Flair op de vergunningenlijst. Journalist Ruth Hopkins sprak met de uitbater van het bordeel, die zonder omhaal vertelde over de gevolgen van de wetswijziging. Hij had moeite personeel te vinden, want Nederlandse vrouwen blijven liever anoniem. Maar hij had een oplossing: ‘Ik heb nu vrouwtjes gekocht in Portugal. Twintigduizend gulden heb ik voor ze neergeteld. Ik wacht nu alleen nog op de paspoorten.’

Slavernij roept associaties op aan een verleden waar we als Nederlanders niet graag aan herinnerd worden. Seksslaven passen in de Romeinse tijd of op vreemde feestjes waar mensen zich graag in leer hullen. Dat deze begrippen in onze moderne samenleving nog altijd actueel zijn, is haast niet voor te stellen. Misschien dat die onvoorstelbaarheid er voor zorgt dat de publieke verontwaardiging rond het onderwerp sterk achterblijft bij de realiteit.

Regisseur van 'Seksslavinnen' vertelt over het maken van de documentaire.

Uitgeverij Contact brengt binnenkort de Nederlandse vertaling van 'After the neocons; America at the Crossroads' (2006) van Francis Fukuyama uit. Hieronder kunt u het voorwoord van de Nederlandse vertaling lezen.

“Iedereen die dacht dat deze oorlog een goed idee was, zat ernaast en zou dat moeten erkennen. Zij die nog steeds denken dat het een goed idee is, zouden therapie moeten krijgen”, meent Bob Herbert van The New York Times. Drie jaar na de succesvolle overname van Irak zit de regering Bush met een levensgroot probleem: de verantwoordelijkheid over een land waarin alle basisvoorzieningen voor een stabiele politiek lijken te ontbreken. Blijven betekent een bezettingsleger in stand houden in een situatie die steeds minder steun geniet van de Amerikaanse bevolking. Terugtrekken zal naar alle waarschijnlijkheid een bloedige burgeroorlog tot gevolg hebben.

Wat gebeurde er tijdens het bewind van Paul Bremer? We zetten de belangrijkste gebeurtenissen op een rijtje.

De topdames kregen in in de Wolkenkrabber het volgende menu uitgeserveerd door de butler van dienst.

"In mijn ervaring zijn Arabische vrouwen strijdlustiger, meer alert, zij zijn geïnteresseerd in de maatschappij en willen zich bevinden in het centrum van de macht. Waar is de passie van Nederlandse vrouwen? Waarom willen ze hun energie alleen in het moederschap steken? Er wordt mij door feministes in Nederland altijd gezegd:'Vrouwen hebben toch het recht om niet ambitieus te zijn?', maar dan vraag ik me af: waarom voelen Nederlandse vrouwen geen verplichting, geen zin, geen passie, om bij te dragen aan de verbetering van de wereld om hen heen? Wat is er mis met hen, dat ze binnen op de bank willen blijven? Wat voor verbetering van de maatschappij levert het op als ze alleen maar doen wat ze het 'leukste' vinden: twee dagen werken en met hun kinderen bij de theepot zitten?

"Ik strijd tegen het feit dat vrouwen worden uitgesloten van de macht omdat ze vrouw zijn. Turkije heeft veel meer vrouwen met macht dan wij. Zo achterlijk is die islam dus niet. Nederland heet een enorme achterstand internationaal gezien. In landen waar de mannen in WO I gingen vechten gingen de vrouwen toen al aan de arbeid. Bij ons kwam dat pas een halve eeuw later en nog steeds zijn we niet zo ver. We hebben ook altijd welvaart gekend, dus er was geen noodzaak voor vrouwen om te gaan werken in Nederland. Het was altijd: 'Schatje, prinsesje, jij hoeft niet te werken als je niet wil!' En nu zitten we met die erfenis.

In de Tegenlichtdocumentaire ‘Onderhandelen met al Qaeda’ interviewt Alexander Oey vijf buitenlandse deskundigen over de mogelijkheden die een open gesprek met islamistische groeperingen kunnen bieden. Binnen Nederland is onlangs een rapport uitgekomen dat die mogelijkheden in kaart brengt. Het gaat om het rapport ‘Dynamiek in islamitisch activisme’ dat in maart 2006 werd uitgebracht door de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR). Jan Schoonenboom, hoofdauteur van het rapport, licht de achtergrond en de strekking van het rapport toe.

In september 2006 zal het vijf jaar geleden zijn dat twee vliegtuigen zich in het World Trade Center boorden. Sinds die aanslagen heeft de Westerse wereld de oorlog verklaard aan 'het terrorisme'. De wetgeving die hieruit is ontstaan, is ingegeven door angst en komt voort uit de gedachte dat je door repressieve maatregelen een halt kunt toeroepen aan terroristische organisaties.

In een aantal reacties op de aflevering 'Onderhandelen met Al Qaeda?' werd verwondering geuit over de ruime samenwerking van Tegenlicht met MEMRI (het Middle East Media Research Institute), dat zowel gevestigd is in Israël als in Washington.