Zoekresultaten

Hieronder vindt u een uitgebreide versie van het interview met huisarts Jaap Brienen. Delen van dit interview zijn onderdeel van de uitzending.

Het Nederlandse voorzitterschap van de EU wordt traditioneel afgesloten op een top van regeringsleiders in Brussel. Belangrijkste onderwerp is: wanneer gaat de EU met Turkije onderhandelen over toetreding en onder welke voorwaarden. Voor veel mensen is onduidelijk of de toetreding nog tegengehouden kan worden. Zoals zo vaak lijkt alles wat in Brussel gebeurt ondoorzichtig en onduidelijk. Wie beslist wat wanneer? Hoe maak je aan de buitenwereld duidelijk wat en waarom je iets besluit?

Iraanse weblogs hebben de afgelopen jaren een enorme groei doorgemaakt. De webdagboeken gaven de Iraniërs de ruimte over zaken te praten die voorheen taboe waren. Maar de afgelopen tijd heeft de regering stevig ingegrepen om deze uitingen de kop in te drukken.

De berichten van vluchtelingen die Europa proberen te bereiken, halen regelmatig het nieuws. Sommigen sterven tijdens de oversteek in de Middellandse zee, opeengepakt in kleine of ondeugdelijke boten. Anderen redden het tot in Italië of Spanje, vervolgen hun leven als illegaal of vragen asiel aan in een EU-land. En weer anderen komen niet aan de oversteek toe en stranden in Noord-Afrikaanse landen als Libië, Marokko, Algerije en Tunesië. Naar schatting proberen ongeveer 100.000 vluchtelingen per jaar via Afrika Europa te bereiken.

Gilles de Maistre en producer Stéphanie Lamorré trokken mee met de tocht van twee jongens uit Benin, op weg naar Europa. De film roept soms de vraag op hoe de makers de film hebben gemaakt, en hoe het proces werkt.

Kees Beekmans schreef een boek met verhalen over zijn ervaringen als docent aan een VMBO en een praktijkschool, en kreeg hiervoor de E. du Perronprijs 2004. Hieronder vindt u enkele verhalen uit deze bundel.

Het onderstaande fragment is een voorpublicatie uit 'Brieven van een Pers' van Afshin Ellian. Dit boek zal begin april verschijnen bij uitgeverij Meulenhoff. De tekst zoals die hieronder staat is geen definitieve versie; er kunnen nog correcties in worden aangebracht.

Op 30 januari 2005 heeft Irak voor het eerst sinds 1953 vrije verkiezingen georganiseerd. Meer dan 60 procent van de 14,2 miljoen kiesgerechtigden heeft hun stem uitgebracht voor de Nationale Assemblee, een tijdelijk parlement met 275 zetels.

Groot-ayatollah Al-Sistani wordt de belangrijkste geestelijke autoriteit van de Sjiiten genoemd, primus inter pares van de Iraakse sjiitische theologen. Na de val van Saddam Hoessein groeit ook de politieke machtsbasis van Al-Sistani. Hoewel de ayatollah directe betrokkenheid tussen religie en staat afkeurt is hij betrokken geweest bij de samenstelling van de ‘Verenigde Iraakse Alliantie’ (de sjiitische lijst) geleid door de Sjiitische geestelijke Abdel-Aziz al-Hakim. Het is niet onwaarschijnlijk dat de groot-ayatollah de lijst ook financiële ondersteuning biedt. Zijn beslissende politieke rol in de aanloop van de verkiezingen zou wel eens een voorbode kunnen zijn voor toekomstige verhoudingen. Maar wie is Al-Sistani en wat is zijn politieke invloed?

Volgens informatie van het Iraakse Ministerie van Justitie zijn 130 van de 132 rechtbanken weer operationeel. Een goed teken, zou je denken. Toch vertoont het gerechtelijke apparaat van Irak gebreken. Door capaciteitsproblemen en de instabiele situatie in het land krijgen veel rechtbanken hun zaken niet op tijd af en is er nog altijd sprake van corruptie.

Achteraf is vastgesteld dat een aantal van de verhalen in de aanloop naar de oorlog in Irak niet op waarheid berusten; de bewijzen van Iraakse massavernietigingswapens waarmee Colin Powell de Veiligheidsraad toesprak, de heldhaftige bevrijding van soldaat Jessica Lynch, de menigte op het plein in Baghdad waar het standbeeld van Saddam werd omgetrokken. Het bleken zorgvuldig geregisseerde gebeurtenissen waarmee de politiek van de coalitie werd ondersteund. Maar konden de Nederlandse media weten dat de verhalen ‘spin’ waren? En zelfs als ze dat wisten, is er dan iets aan te doen?

Islamitisch bankieren, bankieren in overeenstemming met de regels van de koran, is ‘booming business’.

Abou Jahjah, voorman van de Arabisch Europese Liga. Tariq Ramadan, Egyptisch-Zwitserse islamoloog en schrijver van ‘Western Muslims and the future of Islam’. Twee controversiële figuren die zich inzetten voor de emancipatie van moslims in Europa.

Abou Jahjah is de voorman van de Arabisch Europese Liga (AEL) in België. Het gezicht van een nieuw Arabisch Europese identiteit: zelfbewust, anti-Amerikaans en islamitisch. Abou Jahjah is tegen integratie als die leidt tot assimilatie. Hij is voor gelijkberechtiging en voor de multiculturele samenleving. Hij vindt dat er buiten de wet, geen eisen gesteld mogen worden aan het burgerschap.

Naar aanleiding van de aflevering over de Euro islam met Tariq Ramadan schrijft Johan Gerber in het Dagblad de Standaard: “Ramadan zal kost wat kost Nederland willen charmeren en Nederland inpakken. Als hij niet de gepaste tegenwind krijgt (waarvoor ik vrees) zal hij hierin slagen, en zo zal de deur wijd open gaan voor deze ranzige en sluwe islamist”.

In Amerika schieten de instituten die zich bezig houden met de strijd tegen veroudering als paddestoelen uit de grond. Er is een ware zoektocht gaande naar het wondermiddel dat de mensheid van de aftakeling zal redden en de levensverwachting met tientallen jaren zal verlengen.

In 1999 besloot Hans van der Wielen, directeur van het voedingsconcern Numico, de Amerikaanse vitaminegiganten ‘GNC’, ‘Rexall Sundown’ en ‘Unicity’ op te kopen. Daarmee werd het Nederlandse bedrijf in één klap de grootste vitaminefabrikant ter wereld.

een interview met de regisseur van de aflevering 'denkend aan europa'