Publicaties

Inleiding geschreven door de maker Roel van Broekhoven.

Drie vooraanstaande economen voeren onder leiding van gastheer Jim Rogers een gesprek over de toekomst van de wereldeconomie.

Marc Faber werd geboren in Zurich, Zwitserland en woont sinds 1973 in Hongkong. Hij werkte achtereenvolgens voor White Weld and Company en voor het Aziatische hoofdkantoor van Drexel Burnham Lambert. Sinds 1990 heeft hij zijn eigen kantoor, Marc Faber Limited, dat investeerders in Zuidoost Azië adviseert, belegt en aandelen portefeuilles beheert. Zijn tegendraadse visie op de markt wordt in zijn maandelijkse 'The Gloom, Boom and Doom Report' verwoord [1]. In deze nieuwsbrief toont Faber zich telkens weer een originele adviseur die noch de ‘bull’ noch de ‘bear’ kant van de markt wil vertegenwoordigen maar zijn lezers vooral probeert te attenderen op onbekende markten als China en India.

Opnieuw is er honger in Afrika, opnieuw is Giro 555 ingesteld. Maar deze keer lijkt de schreeuw om hulp niet aan te komen. Nederland is in zichzelf gekeerd geraakt en lijkt niet langer geïnteresseerd in het continent. Daarom voor één keer: een extreme uitzending over een extreem probleem.

Half januari vertrokken cameraman Hans Fels en geluidsman Gys Zevenbergen naar Ethiopië om daar op zoek te gaan naar beelden voor deze uitzending. Hans Fels vertelt hoe het uiteindelijke shot van negenenveertig minuten tot stand kwam.

Er is weer honger in Afrika. Eind december stuurde de stichting Samenwerkende Hulp Organisaties (SHO) daarom een brandbrief naar Hilversum: toon a.u.b. meer hongerende kinderen op tv. Maar een klassieke avondvullende tv-actie met zielige beelden, sterren en een hele grote cheque bleef uit. Waarom eigenlijk? Een rondvraag over bollebuikjes tv, Afrika-moeheid en omroeppolitiek.

Door Ilse van der Velden, VPRO Gids

Documentairemaker Eitan Wetzler maakt een persoonlijke zoektocht naar deze onbekende nieuwkomer op het politieke toneel in Israël. Wetzler probeert een antwoord te vinden op de vraag of Mitzna werkelijk een alternatief is.

Afgelopen november werd Amram Mitzna door de leden van de Israelische arbeiderspartij aangewezen om de verkiezingsstrijd aan te gaan met Ariel Sharon. Maar wie is deze relatief onbekende eigenlijk?

De afgelopen twee jaar in Israël waren niet alleen afgrijselijk vanwege de talloze terroristische aanslagen of de economische neergang. Het ergste van deze tijd is dat het lijkt dat het land weer terug bij af is. Plotseling moeten we onszelf weer vragen gaan stellen die we al tijden vergeten waren. Of het land wel recht van bestaan heeft? Of de oorspronkelijke redenen om hier te komen, nog steeds opgaan? En wat onze toekomst zal zijn in dit land?

Meer gevangenissen en meer agenten, het voelt beter maar helpt het? Waar liggen de oplossingen en durft men eigenlijk wel de vingers te branden? Of blijft het thema veiligheid een politiek speeltje dat meedeint op de golven van publieke verontwaardiging?

Afgaande op de verhalen in de media is Nederland verworden tot een schurkenstaat, waar criminele elementen op elke straathoek klaarstaan om ons te beroven van ons gevoel van veiligheid. Maar de statistieken geven volstrekt tegenovergestelde beelden van de stand van zaken.

In de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen van 22 januari rollen de partijen over elkaar heen voor de gunst van de kiezer. En sinds veiligheid in de media en de publieke opinie de hoogste prioriteit heeft gekregen, onderstreept de politiek in elk debat de noodzaak van meer politie, meer justitie en meer misdaadpreventie. Maar wat wil welke partij nu precies?

In deze driedelige serie vertellen wereldleiders, oorlogsvoerders, ooggetuigen en slachtoffers over de gebeurtenissen die leiden tot de ondergang van Milosevic.

In deze driedelige serie vertellen wereldleiders, oorlogsvoerders, ooggetuigen en slachtoffers over de gebeurtenissen die leiden tot de ondergang van Milosevic.

In deze driedelige serie vertellen wereldleiders, oorlogsvoerders, ooggetuigen en slachtoffers over de gebeurtenissen die leiden tot de ondergang van Milosevic.

De Engelse documentairemaker Brian Lapping staat al jaren bekend om zijn doorvlochten reconstructies van belangrijke momenten in de recente geschiedenis. Of het nu films zijn over de val van de muur, de Amerikaanse reactie op de aanslagen op 11 september, of over het tijdperk van Milosevic, Lapping krijgt steevast alle wereldleiders, generaals en andere betrokkenen voor de camera. Hoe krijgt hij dat toch altijd voor elkaar?

Tegenlicht volgde de laatste dagen van de televisieshow ‘Recursos Humanos’, een dagelijkse show met als hoofdprijs: een baan.

Iedereen herinnert zich nog de beelden van Milosevic, die geboeid per helikopter aankomt bij de gevangenis van het Joegoslavië tribunaal in Den Haag. Dit moment wordt gezien als het eind van het tijdperk Milosevic in Joegoslavië, een periode waarin de federatie uiteenviel, met oneindig veel leed voor een groot gedeelte van de bevolking. Maar hoe kon Milosevic aan de macht komen, en hoe kon hij zo lang zijn gang blijven gaan in een land wat nog geen dag rijden bij ons vandaan ligt? Een kort historisch overzicht van het tijdperk Milosevic.