Zoekresultaten

‘Landjepik wordt wereldwijd een steeds groter en urgenter probleem,’ waarschuwde Oxfam Novib in september. Sinds 2001 is wereldwijd al 227 miljoen hectare grond in ontwikkelingslanden verkocht of verpacht. Een van de hot-spots voor deze grootschalige handel is Zuid-Soedan.

Steeds meer vruchtbare landbouwgrond in ontwikkelingslanden komt in handen van buitenlandse investeerders. Sinds 2001 werd wereldwijd een gebied ter grootte van West-Europa - 227 miljoen hectaren - verkocht of verpacht, meldt Oxfam Novib. ‘Investeerders negeren de mensen die op dat land wonen en er voor hun bestaan afhankelijk van zijn.’

Het is alweer een aantal maanden geleden sinds Nederlandse sympathisanten van de Occupy Wall Street-beweging in oktober hun kamp opsloegen op het Amsterdamse Beursplein. Het plein is inmiddels ontruimd, maar de Nederlandse Occupy-beweging is nog altijd actief. Dit roept de vraag op: hoe nu verder? Tegenlicht sprak met Provo-oprichter Roel van Duijn en occupier Maks.

Het kan hard gaan met een protestbeweging. Zo was er niets, en zo is Occupy een mondiaal symptoom van maatschappelijke ontevredenheid. Om orde in de chaos te scheppen, voorzien we u van een korte chronologie met de belangrijkste ontwikkelingen van de Occupy-beweging.

VPRO Gidsartikel

Jongeren uit mediterrane landen lijden sterk onder de financiële crisis. Wat kunnen ze nog uitrichten?

‘Wie luistert er nou nog naar de rating agencies? Ze zitten er al twintig jaar naast,’ aldus vrijemarktprofeet Jim Rogers in onze Agenda van 2012. Maar zijn scepsis lijkt niet gedeeld te worden: in de financiële wereld luistert iedereen nog steeds naar de grote kredietbeoordelaars Fitch, Moody’s en S&P’s.

Waar komen ze vandaan en wat moeten we ermee?

We kunnen er bijna niet omheen. Overal in het nieuws horen we het. De rating agencies, oftewel kredietbeoordelaars, houden onze economieën en politici stevig in hun grip. Wie zijn deze machtige instellingen, waarom luisteren we naar ze, en hoe werken ze? Een kritische blik op de wereld van de kredietbeoordelaars.

Insiders in het proces van het 'raten' van een land

Milford Bateman & Thomas Dichter

Deze experts op het gebied van ontwikkelingseconomie zijn sceptisch over het vermeende succes van het microkrediet.

Onze eigen prinses Máxima is al jaren een actieve voorvechter van microfinanciering. Microkrediet is hier een belangrijk onderdeel van. De prinses heeft zich hier altijd hard voor gemaakt. De laatste tijd ligt "Máxima’s microkrediet" vanuit verschillende hoeken onder vuur. Hoe gaat onze kroonprinses daarmee om?

In de eerste week van februari verscheen in De Groene Amsterdammer een artikel dat goed aansluit op onze uitzending over kredietbeoordelaars van diezelfde week.

De invloedrijke Koreaanse econoom Ha-Joon Chang doet zijn boekje open over microkredieten.

Volgens de Nederlandse filmregisseur Alexander Oey, die geregeld met Tegenlicht werkt, moet er een big bang komen voordat er iets verandert. “Misschien is de huidige financiële crisis wel die grote klap. Mensen beginnen nu de noodzaak in te zien van een andere manier van leven. Zodra we het straks echt zwaarder krijgen, zullen we de eigen luxe opgeven en meer op onszelf zijn aangewezen. Dan wordt er naar alternatieven gezocht en zullen er kleinere economieën ontstaan, die op maat zijn gemaakt en daardoor beter werken.”

VPRO Gidsartikel

In 2001 had de Griekse regering dringend behoefte aan geld, maar bijlenen mocht eigenlijk niet meer. Zakenbank Goldman Sachs wist wel een truc. Onderzoeksjournalist Nicholas Dunbar legt uit.

In Goldman Sachs en de vernietiging van Griekenland wordt duidelijk dat het Europees statistisch bureau Eurostat wist van de swap deal tussen Griekenland en Goldman Sachs die de Griekse staatsschuld in 2001 met enkele miljarden omlaag bracht. Welke rol speelt Eurostat precies in dit verhaal en welke actie hadden ze kunnen ondernemen?

Voor 'Goldman Sachs en de vernietiging van Griekenland' probeerde Tegenlicht de bazen van de zakenbank zélf in de uitzending te krijgen. Maar al snel bleek dat Goldman Sachs bepaald niet stond te trappelen om mee te werken aan een tv-interview. Het laatste bod van Goldman was een telefonisch interview. Lang leek het erop dat ook zo'n interview er niet ging komen. Een halve week voor de uitzending was het uiteindelijk toch raak.

Goldman Sachs heeft in de media het imago van een 'arrogante company'; in de Amerikaanse senate hearings over de kredietcrisis werden interne e-mails voorgelezen waaruit de fijnzinnigheid van de medewerkers al duidelijk naar voren kwam. Sinds eind november heeft Tegenlicht contact met Goldman Sachs. En dat eindigde in de eis tot aanpassing van de perstekst en de opname van een Goldman Sachs statement in de uitzending.