Zoekresultaten

Boven het podium in het Londense Hyde Park, waar op 2 juli het grootste Live8-concert werd gehouden, rolden op een scherm waarschuwende teksten aan de G8-leiders voorbij: “The world is watching” en “no more excuses” vatten kort samen hoezeer de ogen van de wereld dankzij de star power van Geldof en Bono nu op de Grote Acht in het Schotse Gleneagles gericht waren. Bij eerdere G8-bijeenkomsten had Afrika al wel op de agenda gestaan, maar nu werden schuldenverlichting en armoedebestrijding samen met klimaatafspraken tot hoofdonderwerp van de beraadslagingen. In een lijvig communiqué dat na afloop van de top verscheen werd gesproken van een ‘moment of opportunity’ voor Afrika. Bono en Geldof gaven hun zegen aan de uitkomsten, Geldof met de woorden : “a great justice has been done”. Inmiddels zijn we ruim twee maanden verder en wordt van verschillende kanten de balans opgemaakt. Hoeveel dank is Afrika de G8 verschuldigd?

De Libanese politieke situatie van vandaag is niet te begrijpen zonder een blik op de religieuze scheidslijnen die het land bepalen. De Libanese bevolking is ongekend gefragmenteerd: het land kent zeventien erkende islamitische en christelijke stromingen, van Druzen en Alawiten tot Syrisch katholieken en Armeens orthodoxen. De balans tussen deze bevolkingsgroepen is altijd bepalend geweest voor de Libanese politiek.

“Er is aannemelijk bewijs om te geloven dat de beslissing om oud-premier Rafik Hariri te vermoorden niet zonder de goedkeuring van hooggeplaatste Syrische veiligheidsofficieren genomen kan zijn, en zonder de medewerking van hun wederhelften in de Libanese veiligheidsdiensten, niet verder georganiseerd.” (Rapport Verenigde Naties, 21 oktober 2005)

Als we Amerikaanse neoconservatieven zoals William Kristol moeten geloven, hebben de omwentelingen in Libanon alles te maken met het grote Amerikaanse democratiseringsproject in Irak.

Op 23 juli 1999 besteeg kroonprins Mohammed Ben Al-Hassan de Marokkaanse troon. Hij begon aan een project dat van Marokko een moderne constitutionele monarchie op goede voet met Europa moest maken. Zijn belangrijkste wapenfeit tot nu toe: het drastisch wijzigen in 2004 van de Mudawana, de familiewet. Een grote stap op weg naar gelijke vrouwenrechten – tenminste, op papier.
Wat hield de door velen als revolutionair aangemerkte hervorming van de Mudawana precies in? En wat is, ruim een jaar later, het resultaat?

Toen Zeinab Abotalib medicijnen ging studeren, behoorde ze tot de eerste lichting vrouwelijke geneeskundestudentes. Na haar afstuderen zette ze in het universiteitsziekenhuis twee afdelingen op: een kinderzorgafdeling en een IVF-kliniek. Inmiddels is Zeinab met haar zevenenveertig jaar de meest hooggeplaatste vrouwelijke gynaecologe van Saoedi-Arabië.

Samah Sahawn is een van de gezichten van de Saoedische tv-zender Il Ikhbarija. De 25-jarige presentatrice van nieuws- en medische programma’s studeerde politieke wetenschappen in Jordanie.

Op 6 november 1990 stapte Fawzia Al Bakr in een auto en reed dwars door Riyad. Het glorieuze moment duurde ongeveer vijftien minuten, daarna werd ze opgepakt door de politie en verloor ze voor twee jaar haar baan. Tegenwoordig is de schrijfster, columniste en universitair docent weer gewoon aan het werk, maar ze blijft strijdbaar.

Madeha Al Ajroush reisde als kind de wereld rond. Samen met haar man verhuisde ze in de jaren zeventig naar de Verenigde Staten, waar ze psychologie studeerde. Terug in Saoedi-Arabië bleek het lastig werk te vinden in haar vakgebied - ze ging aan de slag voor Unicef en werd professioneel fotografe. In de jaren negentig trok ze nog eens naar Amerika, waar ze afstudeerde als psychotherapeut. In Saoedi-Arabië heeft ze nu een eigen psychotherapiepraktijk, en sinds kort ook een eigen fotostudio.

Researcher/journaliste Jacqueline de Gier kan maar geen genoeg krijgen van Saudi-Arabië. Dit ondanks de inconsequenties, tegenstrijdigheden en duizenden prinsessen. Tijdens het filmen voor Tegenlicht noteerde zij voor de VPRO Gids haar indrukken.

Dit verslag werd eerder gepubliceerd in VPRO Gids no. 45

“Het stereotype beeld van Arabische vrouwen is dat ze onderdrukt en geslagen worden, analfabeet zijn en thuiszitten. De Islam zou vrouwen belemmeren modern te zijn. Maar als je er nu eens van uit gaat dat modern zijn betekent: je eigen geld kunnen verdienen - hoe ziet dat er dan uit in de Arabische wereld?”

De rest van de wereld hoest steeds meer geld op om Amerika draaiende te houden. "De Verenigde Staten zijn niet langer de motor van de wereldeconomie, maar de uitlaat.''

Op een gemiddelde werkdag blijft één op de twintig Nederlandse werknemers ziek thuis. Voor hun werkgevers betekent dit in 2005 alleen al een kostenpost van een slordige zes miljard euro, drie procent van de totale loonsom. Logisch dus dat werkgevers het ziekteverzuim graag tot een minimum willen beperken; en de overheid helpt, vooral in deze economisch barre tijden, graag een handje mee. De afgelopen jaren werden de wet- en regelgeving rondom ziekteverzuim versimpeld en aangescherpt. Wat doen werkgevers en overheid om het ziekteverzuim in Nederland terug te dringen? En in hoeverre slagen zij in hun missie?

Hoewel het ziekteverzuimpercentage in Nederland al jaren terugloopt, meldt de Nederlandse werknemer zich nog altijd vaker ziek dan zijn Europese collega. Hoe komt het dat Nederland welhaast het ziekste jongetje van de klas is?

Het ziekteverzuim bij de Haagse Thuiszorg halveerde dankzij een no-nonsense-aanpak. Een stap in de goede richting, meent cultuurpsycholoog Ruud Abma. ‘De leidinggevenden zullen het anders moeten gaan doen.’

door lokien de bie

Scott Dalton en Margarita Martinez zijn de twee filmmakers die verantwoordelijk zijn voor La Sierra. Ze zijn allebei doorgewinterde journalisten, die regelmatig reportages maken in Colombia. In hun eerste film, La Sierra, doen ze verslag van het leven in een kleine buurt in Medellin, Colombia, waar een groep jonge mannen en tieners, die gelieerd zijn aan de illegale paramilitaire groeperingen in het land, de dienst uitmaken. Gedurende een jaar worden drie personen uit de buurt intensief gevolgd.

Thomas L. Friedman - The World is Flat; a Brief History of the Globalized World in the 21st Century (Farrar, Straus, Giroux; april 2005), vertaald als: De Aarde is Plat; Ontdekkingsreis door een Geglobaliseerde Wereld (Nieuw Amsterdam; november 2005)

Onderstaand artikel is een voorpublicatie uit het nieuwe tijdschrift Outsource Magazine, dat eind februari 2006 voor het eerst zal verschijnen.