Publicaties

Tegenlicht levert een bijdrage aan de discussie over normen en waarden en onderzoekt de graaicultuur aan de top van het multinationale bedrijfsleven.

Voor iedereen die nog weleens in de war raakt van alle termen en begrippen die in het zakenleven rondgeslingerd worden, hieronder een verklarende woordenlijst bij het graaien.

In deel 2 van de serie over de democratie richt Tegenlicht de aandacht op de VS. Hoe gaat de brenger van democratie in de wereld eigenlijk zelf om met haar democratische systeem?

Het democratisch stelsel in Californië is erg direct. Burgers kiezen niet alleen hun burgemeester, maar ook de brandweercommandant, de rechters en het schoolbestuur. En als deze bestuurders het niet goed doen, stuurt de bevolking ze weg middels een recall, of dienen ze zelf een wetsvoorstel in. Amerikadeskundige Ruth Oldenziel vertelt over hoe dit stelsel zo gegroeid is.

Democratie geldt als het meest waardevolle export-produkt van het vrije Westen. Het wordt beschouwd als de ideale staatsvorm en het beste middel om de nationale veiligheid te bevorderen. Maar is democratie nog wel van deze tijd?

Onderstaand een selectie van uitspraken en definities omtrent het begrip "democratie" van de oude Grieken tot Thomas Mann en J.F. Kennedy, van Osama Bin Laden tot Gandhi.

Hij staat bovenaan de lijst van meest gezochte terroristen: Osama Bin Laden. Maar wie is eigenlijk deze schuwe, fragiele man? In Tegenlicht een ontmoeting met mensen die hem persoonlijk kennen. Mensen die met hem gewerkt en geleefd hebben.

Na 11 september 2001 is er niemand in de Westerse wereld die het woord Al Qaeda niet kent. Alhoewel het in het Arabisch ‘De Basis’ betekent, staat het in de Verenigde Staten en Europa voor de vijand, de eerste gezamenlijke vijand die de twee continenten in meer dan vijftig jaar hebben gezien. Maar wat is Al Qaeda nu eigenlijk precies?

Tegenlicht inventariseert de scenario's die men in Miami voor het Cuba na Castro voor ogen heeft en wat de mogelijke gevolgen zullen zijn voor het eiland en zijn bewoners.

Fidel Castro came to power in Cuba on December 31, 1959. Expropriation, nationalization of the industry and the departure of more than two and a half million Cubans followed.

Ondanks hun uiteenlopende standpunten, hopen zowel Alejandro de Mello van de NCPN, de Nieuwe Communistische Partij Nederland, als Kees van Kortenhof van Stichting Glasnost op een betere toekomst voor de bevolking van Cuba.

Wat gebeurt er met Cuba na de dood van Fidel Castro? Vluchten de verarmde Cubanen massaal naar de Verenigde Staten? Wat zijn de Cubaanse ballingen in Miami van plan? Wie nemen uiteindelijk de boedel over? De draaiboeken liggen al klaar, zo blijkt uit de film ‘Cuba na Castro’.

"Men is huiverig voor alles wat een beetje moeilijk is. Ook de universiteit is gaan delen in de entertainmentcultuur van het moment. Het moet aardig zijn, toegankelijk, onderhoudend en vooral leuk." Zo sprak de criticus-essayist Kees Fens onlangs in een interview bij gelegenheid van zijn eredoctoraat in de letteren aan de Universiteit van Amsterdam. "Het woord leuk," zei hij, "kan ik niet meer horen."

Hans Fels reisde voor Tegenlicht af naar Haiti, om daar zijn vriend Rassoul Labuchin, burgemeester van Port-au-Prince, te ontmoeten en de gebeurtenissen te volgen.

Vijfentwintig jaar geleden ontmoette Hans Fels Rassoul Labuchin, schrijver, poëet en cineast in Haïti. Ze raakten bevriend en maakten samen een film: Anita. Onder de diverse dictaturen werd Labuchin drie maal gearresteerd en verbannen, maar Aristide maakte hem burgemeester van Port-au-Prince. Met de nieuwe problemen in Haïti is ook Labuchin niet meer welkom in zijn land. Hans Fels zocht hem op en maakte voor Tegenlicht een portret.
Door Pam van der Veen

In Tegenlicht een schokkend relaas over een jaar lang ploeteren voor vrede en wederopbouw. Een geschiedenis van fouten en cultureel onbegrip bij de coalitie, tegenstand bij de Irakezen en wantrouwen bij iedereen.

Wat is er sinds de val van Saddam veranderd, waarom zijn de aanslagen niet gestopt, wie zitten er achter het aanhoudende geweld en had dat vermeden kunnen worden? Op zoek naar de antwoorden begaf de Oostenrijkse journalist en documentairemaker Antonia Rados zich in de Iraakse ‘soenni-driehoek’, een wereld met voor westerlingen – en zeker de Amerikaanse bezettingsmacht – ondoorgrondelijke en verwarrende sociale codes, en filmde de huidige crisis vanuit soennitische invalshoek.

30 juni 2004 wordt dé dag waarop de Amerikanen de macht overdragen aan de Irakezen. Vooralsnog is dit echter symbolisch, aangezien er nog 100.000 soldaten zullen achterblijven om de Iraakse weg naar de democratie te ondersteunen. De scherpe deadline heeft veel weerstand en kritiek uit verschillende kampen uitgelokt.